ne biçim şeyler…

Kitap; Bernard Lewis ; Ortadoğu

bloKitaptan;
“Sonunda Moğol orduları 1258’de Bağdat’a yöneldiler. Son halife Mutasım kısa ve boşuna bir direnişin ardından merhamet istedi. Şehri yakıp yıktılar ve yağmaladılar. 20 Şubat 1258 tarihinde halife ile ailesinden buldukları herkesi öldürdüler. Böylece beşyüz yıldır Sünni islamın başı olan Abbasi hanedanı sona erdi… Moğol istilasının etkileri, yol açtığı zararın boyutları ve yaygınlığı açısından da abartılmıştır. Moğol istilası klasik islam uygarlığının çürümesi, hatta sonrasında Ortadoğu’da görülen toplumsal, ekonomik, kültürel ve siyasi başarısızlıkların tümünün nedeni olarak gösterilmişti. Ancak tarih, dikkatlice ve günümüzdeki savaş deneyimleriyle birlikte değerlendirildiğinde, bugüne kıyasla daha masum sayılabilen bir çağ hakkındaki yargılar yumuşamış ve bu görüş ya büyük oranda değişmiş ya da tamamen terk edilmiştir. Artık Moğol istilasının yıkıcı etkilerinin eskiden düşünüldüğü kadar büyük ve kalıcı, hatta yaygın olmadığı sonucuna varılmıştır. Modern standartlara göre hiç şüphesiz önemsiz sayılabilecek Moğol fetihleri, o çağda gerçekten yıkıcıydı. Bütün bölgeler tamamen yakılıp yıkılmış ve insansız bırakılmıştı. Anadolu, İran’daki Moğol varlığı tarafından pek çok açıdan tekrar biçimlenmiş, ama yine de en büyük ve son islam imparatorluğunun beşiği olmuştur. Sufizm özellikle Türk boylarını çok etkilemişti. Türkler ilk kez, çoğunluğu Türk olan ve inançları dini öğretilerin karmaşık doğmatikliğiyle ilişkili olmayan ve mistisizmi benimseyen kişiler tarafından islamiyete sokulmuşlardı”

Reklamlar

Yorumlar kapatıldı.