ne biçim şeyler…

Maxim Du Camp – 1843 İzmir Kervan Köprüsü

Olaf Yaranga’nın “19. Yüzyılın İlk Yarısında Fransız Gezginlerin Anlatımıyla İzmir” adlı kitabından, Maxim Du Camp isimli Fransız Fotoğrafçı ve gezginin kaleminden İzmir kervan köprüsü;

“…Çoğu kez, pazarların ortasından, mal yüklü, uzun bir deve kervanı geçer; çevrelerindeki gürültüye aldırmaksızın, ağırbaşlı bir biçimde yürürler; çekilinir, toslanır; sürücüler bağırırlar, huysuz bir köpek kalkar ve o gürültü içinde havlar; bir an kargaşa en üst dereceye çıkar, sonra, uğultu yavaş yavaş diner, geliş gidişler yeniden başlar, develer dingin yürüyüşlerini sürdürürler ve gözden kaybolduklarında, bakır çanlarının titreşen sesi hala duyulur…”

“…Kervanlar Köprüsü, kentin arka tarafında, doğusundadır. Burası, bildiğim en güzel yerlerden biridir. O, Asya’dır, düşlediğimiz gibi olan gerçek Asya’dır. (…) Oradan birkaç adım ötede, çakıltaşlı bir kumsalda, kervanlar yüklerini bırakırlar, sürücüler, tekdüze sesler çıkararak ve birbirlerine yardım ederek, yüklerini indirirlerken, develer çökerler ve güneşin altında dingin bir biçimde geviş getirirler. (…) Burası, kervanlar için sürekli bir geçiş alanıdır; bunlar buradan giderler, buraya gelirler; burada karşılaşırlar, birbirlerine iyi yolculuklar dilerler ve her biri kendi hedefine doğru yola koyulur…”

Reklamlar

Yorumlar kapatıldı.